HUGO VAN DE VOORDE: EUROPAHeden: De recente ontwikkelingen brachten ons tot het besef dat de Europese eenmaking slechts betrekking hadop West-Europa. Voor de meesten onder ons was de opdeling van Europa een eeuwigdurende situatie. Derecente ontwikkelingen in Centraal- en Oost-Europa, Mazowiecki (Polen, augustus '89), Jeltsin, de val van deBerlijnse Muur (nov. '89), het ontslag van Gorbatsjov (Kerstmis '91), de Duitse eenmaking (3.10.1990), deontbinding van de USSR en oprichting van het GOS (21.12.1991), brachten ons tot andere inzichten: het eindevan de Koude Oorlog en de bipolariteit. Het was opnieuw de revanche van de geschiedenis. Velen denken datde ideologische opdeling van Europa nu vervangen is door een economische! Men beseft niet dat die opdelingzich situeert op het structurele niveau. Het simplisme van de Koude Oorlog heeft ons denken verlamd en heeftde realiteit van de welvaartskloof tussen het rijke Westen en het arme Oosten verdoezeld. Nochtans is dit eenrealiteit-van-eeuwen! Er was en is NW-Europa, het Europa van de hoge levensstandaard, welvaart enspitstechnologie. In scherp contrast hiermee was en is er Centraal- en Oost-Europa, het Europa van delandbouw en ambachtelijke technieken. Die tegenstelling komt opnieuw aan de oppervlakte. De geschiedenisneemt revanche!Toekomst: Die welvaartskloof is de grote hypotheek op de toekomst van Europa. W-Europa is een eiland vanwelvaart, terwijl miljarden mensen marginaliseren. Geen nieuw gegeven want in de voorbije decennia is dit tenaanzien van de 3e Wereld altijd zo geweest. Vanaf nu hebben we echter een nieuw armenhuis op het eigencontinent. Een rapport van de OESO heeft voorgerekend dat O-Duitsland ruim 15 jaar zal nodig hebben om delevensstandaard van W-Duitsland te bereiken, en dan betreft het een samenleving die wordt meegezogen doorhet enorme potentieel van een economische wereldmarkt van eerste orde. Maar Polen, Hongarije, Tsjechië enSlowakije, de landen die er economisch het minst slecht aan toe zijn, ku...